Deutsch → Polski
Czas teraźniejszy: sein i przedstawianie się
Pierwsze wymiany jako stałe zwroty (Hallo, ich bin Lena. Woher kommst du?), potem sein w czasie teraźniejszym z wiekiem, zawody bez rodzajnika (Ich bin Student) oraz ein, eine, wir sind, ihr seid, pierwsze czasowniki regularne (ich komme, du wohnst), pytania z sein oraz das ist, wer ist das?
Pierwsza rozmowa składa się z kilku stałych zwrotów:
— Hallo, ich bin Anna. (Cześć, jestem Anna.) — Hi, ich bin Tom. (Cześć, jestem Tom.) — Wie geht's? (Jak się masz?) — Gut, danke. (Dobrze, dziękuję.) — Schön, dich kennenzulernen, Anna. (Miło mi cię poznać, Anno.) — Schön, dich auch kennenzulernen. Bis bald! (Mnie też miło cię poznać. Do zobaczenia!)
O imię pyta się Wie heißt du?, a podaje się je z ich bin albo ich heiße. Pochodzenie podaje się z ich komme aus i nazwą kraju lub miasta. Und du? zwraca pytanie, a na Wie geht's? odpowiada się Gut, danke. Wobec osoby nieznajomej mówi się Guten Tag i używa formy grzecznościowej Sie: Wie heißen Sie?
Pułapka dla Polaka: heißen nie jest czasownikiem zwrotnym, więc „nazywam się Ola” to Ich heiße Ola, bez mich. Polskie „skąd” to woher, na początku pytania; samo wo pyta, gdzie ktoś jest.
Pokaż odpowiedź Hallo, ich ___ (sein) Lena. binPokaż odpowiedź
Pokaż odpowiedź bin / Paul / ich Ich bin Paul.również: Paul bin ich., Bin ich Paul?Pokaż odpowiedź
Czasownik sein ma w czasie teraźniejszym osobną formę dla każdego podmiotu: bin z ich, bist z du, sind z grzecznościowym Sie, a ist z er („on”), sie („ona”) lub z jednym imieniem. Sie łączy się z sind także wtedy, gdy zwracamy się do jednej osoby, i pisze się je wielką literą.
| Podmiot | Czasownik |
|---|---|
| ich | bin |
| du | bist |
| Sie | sind |
| er, sie, es | ist |
Ich bin müde.—Du bist neu hier.—Sie sind Frau Berger.—Er ist aus Wien.
Wiek podaje się z sein: Ich bin sechs. albo Ich bin sechs Jahre alt. Pyta się o niego słowami wie alt.
Pułapka dla Polaka: „mam sześć lat” to ich bin sechs, z sein, a nie z haben. Zaimka nie pomija się: „jestem zmęczona” to Ich bin müde, nie Bin müde. Polskie „pan jest” i „pani jest” stoją w 3. osobie liczby pojedynczej, a forma grzecznościowa łączy się z sind: Sie sind, nie Sie ist; sie ist znaczy „ona jest”.
Pokaż odpowiedź sein · Präsens · du bistPokaż odpowiedź
Pokaż odpowiedź “Mam dwadzieścia lat.” Ich ___ zwanzig. binPokaż odpowiedź
Zawód po sein stoi bez rodzajnika i w mianowniku: Er ist Student., Sie ist Lehrerin. Dla kobiety do nazwy zawodu dodaje się -in, czasem z przegłosem: Studentin, Kellnerin, Lehrerin, Ärztin.
Gdy o osobie mówi się po raz pierwszy, stoi przed nią rodzajnik nieokreślony ein albo eine. ein stoi przed rzeczownikiem rodzaju męskiego lub nijakiego, eine przed rzeczownikiem rodzaju żeńskiego. U ludzi rodzaj zwykle odpowiada płci, ale Kind i Mädchen są rodzaju nijakiego, a Junge jest rodzaju męskiego, choć kończy się na -e.
| Rodzaj męski | Rodzaj żeński | Rodzaj nijaki |
|---|---|---|
| ein Mann, ein Junge | eine Frau | ein Kind, ein Mädchen |
Pułapka dla Polaka: „jest studentem” stoi po polsku w narzędniku, a po niemiecku zawód stoi w mianowniku: Er ist Student. Polski nie ma rodzajników, a po niemiecku ein albo eine jest konieczny.
Pokaż odpowiedź “Jestem studentem.” Ich bin ___. Studentrównież: StudentinPokaż odpowiedź
Pokaż odpowiedź Paul ist Student, und Mia ist ___ (Student). StudentinPokaż odpowiedź
Z wir („my”) i z sie („oni”, „one”) forma brzmi sind, tak samo jak z grzecznościowym Sie. Z ihr, czyli liczbą mnogą od du („wy”), forma brzmi seid. Dwa imiona połączone przez und łączą się z liczbą mnogą: Anna und Max sind elf.
| Podmiot | Czasownik |
|---|---|
| wir | sind |
| ihr | seid |
| sie, Sie | sind |
Wir sind aus Berlin.—Lena und Max, ihr seid hier.
Pułapka dla Polaka: „jesteście” to ihr seid, z zaimkiem ihr i z formą seid, nie ihr sind.
Pokaż odpowiedź sein · Präsens · ihr seidPokaż odpowiedź
Pokaż odpowiedź Lena und Paul ___ (sein) zwölf. sindPokaż odpowiedź
Czas teraźniejszy czasownika regularnego tworzy się od tematu (bezokolicznika bez -en), do którego dodaje się końcówkę: -e z ich, -st z du, -en z grzecznościowym Sie: ich komme, ich wohne, ich heiße, du kommst, du wohnst, Sie kommen, Sie wohnen. wohnen in podaje miejsce zamieszkania.
Temat heißen kończy się na ß, więc forma z du brzmi heißt, bez dodatkowego s.
Pułapka dla Polaka: czasownik zawsze przyjmuje końcówkę swojego podmiotu (du kommst, nigdy du kommen). Polskie „pani mieszka” stoi w liczbie pojedynczej, a po niemiecku mówi się Sie wohnen, nie Sie wohnt.
Pokaż odpowiedź kommen · Präsens · ich kommePokaż odpowiedź
Pokaż odpowiedź wohnen · Präsens · du wohnstPokaż odpowiedź
Pytanie rozstrzygające (tak lub nie) zaczyna się od czasownika, po którym stoi podmiot: Du bist neu. staje się Bist du neu?, Sie sind aus Wien. staje się Sind Sie aus Wien?, Ihr seid hier. staje się Seid ihr hier?, a Max ist hier. staje się Ist Max hier?.
Odpowiedź zaczyna się od ja albo nein. Na pytanie z du lub Sie odpowiada się z ich i bin; imię zastępuje się zaimkiem er, sie albo, przy dwóch osobach, sie („oni”).
Ist Tom krank? — Ja, er ist krank.(Czy Tom jest chory? — Tak, jest chory.)Bist du aus Bonn? — Nein, ich bin aus Köln.(Jesteś z Bonn? — Nie, jestem z Kolonii.)
Pułapka dla Polaka: pytanie nie ma słowa odpowiadającego polskiemu „czy”; zaczyna się od samego czasownika. W odpowiedzi zaimka nie pomija się: „Tak, jest chory” to Ja, er ist krank.
Pokaż odpowiedź ___ (sein) du müde? BistPokaż odpowiedź
Pokaż odpowiedź Ist Lena hier? — ___, sie ist in Wien. NeinPokaż odpowiedź
das ist przedstawia jedną osobę lub jedną rzecz: Das ist Paul. (To jest Paul.) Przed dwiema osobami lub kilkoma rzeczami czasownik stoi w liczbie mnogiej, a das się nie zmienia: Das sind Lena und Jonas. (To są Lena i Jonas.) Wer ist das? to pytanie o osobę, Was ist das? o rzecz. Czasownik stawia się zaraz po słowie pytającym.
Wer ist das? Das ist Max.(Kto to jest? To jest Max.)Was ist das? Das ist das Buch.(Co to jest? To jest ta książka.)
Pułapka dla Polaka: po polsku czasownik po „to” często się pomija („To Lena i Paul”), a po niemiecku jest konieczny: Das sind Lena und Paul.
Pokaż odpowiedź Wer ist das? Das ___ (sein) Lena. istPokaż odpowiedź
Pokaż odpowiedź Das ___ (sein) Anna und Paul. sindPokaż odpowiedź
Wszystkie formy czasu teraźniejszego sein (bin, bist, ist, sind, seid) w zdaniach twierdzących, przeczących z nicht i w pytaniach z wo, woher albo z czasownikiem na początku; pierwsze końcówki czasowników (wohne, kommst); zawody bez rodzajnika (Lehrerin) oraz ein, eine; wreszcie das ist, das sind.
Pokaż odpowiedź Ich ___ (sein) Jonas, und ich komme aus Hamburg. binPokaż odpowiedź
Pokaż odpowiedź Herr Weber, Sie ___ (sein) neu hier. sindPokaż odpowiedź
Załóż konto, aby zobaczyć resztę Masz już konto? Zaloguj się.
Ten katalog jest chroniony prawem do baz danych (dyrektywa europejska 96/9/WE): zabronione jest pobieranie lub ponowne wykorzystywanie jego istotnej części. Informacje prawne