Kardamone
Nauczyciele Załóż konto

Wróć

Gramatyka angielska A2: podstawowy

Zaimki i wyrazy odsyłające

Czytaj w języku: Български · Deutsch · Ελληνικά · Español · Français · Italiano · Nederlands · Português · Română · Türkçe · Українська

Spis treści · A2
  1. Czas przeszły i czas Present Perfect
  2. Mówienie o przyszłości
  3. Prośby, rady, obowiązek i propozycje
  4. Konstrukcje czasownikowe
  5. Strona bierna
  6. Warunek i zdanie względne
  7. Przedimki i określenia ilości
  8. Zaimki i wyrazy odsyłające
    1. Zaimki zwrotne: myself, yourself
    2. Coś nowego: something nice, nothing new
    3. Nawiązanie do tego, co powiedziano: this, that, there, then
  9. Przymiotniki i przysłówki
  10. Pytania
  11. Przyimki i szyk wyrazów
  12. Pisownia wyrazów, które brzmią tak samo

Zaimki zwrotne: myself, yourself#

Tworzenie

Zaimek zwrotny ma końcówkę -self w liczbie pojedynczej i -selves w liczbie mnogiej. Zgadza się z podmiotem.

PodmiotZaimek zwrotny
Imyself
you (jedna osoba)yourself
hehimself
sheherself
ititself
weourselves
you (kilka osób)yourselves
theythemselves

Użycie

Zaimka zwrotnego używa się, gdy dopełnienie oznacza tę samą osobę lub rzecz co podmiot: Tom bought himself a new phone. Gdy dopełnienie oznacza inną osobę, używa się zaimka osobowego w formie dopełnienia: Tom bought her a new phone. Z by zaimek zwrotny znaczy „sam”, „bez pomocy”: He made the cake by himself.

  • Be careful, you’ll hurt yourself!Uważaj, zrobisz sobie krzywdę!
  • Help yourselves to some cake!Częstujcie się ciastem!
  • I cut myself with a knife.Skaleczyłem się nożem.
  • The children made themselves some sandwiches.Dzieci zrobiły sobie kanapki.

Różnica w porównaniu z polskim

Polskie „się”, „siebie” i „sobie” mają jedną formę dla wszystkich osób („myję się”, „myjesz się”, „myją się”); angielski zaimek zwrotny zmienia się według osoby: myself, yourself, herself, themselves. Wiele polskich czasowników z „się” nie ma po angielsku zaimka zwrotnego: „czuć się” → feel, „uczyć się” → learn, study, „spotkać się” → meet, „ubrać się” → get dressed, „obudzić się” → wake up, „śpieszyć się” → hurry, „bać się” → be afraid. She washed and got dressed („umyła się i ubrała”). Zaimek zwrotny pojawia się tylko wtedy, gdy czynność rzeczywiście dotyczy samego wykonawcy: I cut myself.

Częste błędy

  • I feel myself tired. → I feel tired.
  • We met ourselves at the station. → We met at the station.„Czuć się” i „spotkać się” tłumaczy się bez zaimka zwrotnego.
  • She hurt himself. → She hurt herself.Zaimek zwrotny zgadza się z podmiotem.

Coś nowego: something nice, nothing new#

Tworzenie

Przymiotnik stawia się po wyrazach zakończonych na -thing, -one i -body (something, anything, nothing, someone, anybody), podczas gdy przed zwykłym rzeczownikiem stoi on przed nim: a new dress, ale something new.

  • I’d like something cold to drink.Poproszę coś zimnego do picia.
  • There’s nothing interesting on TV.W telewizji nie ma nic ciekawego.
  • Did you meet anyone famous?Spotkałeś kogoś sławnego?

Wybór między some-, any- i no- podlega regule z poziomu A1: some- w zdaniu twierdzącym, any- w pytaniu i po przeczeniu, no- przy czasowniku w formie twierdzącej.

Różnica w porównaniu z polskim

Po polsku przymiotnik po „coś”, „nic”, „ktoś” stoi w dopełniaczu („coś zimnego”, „nic ciekawego”); po angielsku przymiotnik stoi po zaimku bez zmiany formy i bez of: something cold. Polskie podwójne przeczenie („nie ma nic ciekawego”, „nikt nie dzwonił”) tłumaczy się albo przez nothing, nobody z czasownikiem w formie twierdzącej, albo przez przeczenie z anything, anybody: There’s nothing interesting lub There isn’t anything interesting; isn’t nothing jest błędem.

Częste błędy

  • cold something → something cold
  • I didn’t eat nothing good. → I didn’t eat anything good. / I ate nothing good.
  • Nobody didn’t call. → Nobody called.W zdaniu angielskim występuje tylko jedno przeczenie.

Nawiązanie do tego, co powiedziano: this, that, there, then#

Użycie

W opowiadaniu lub rozmowie cztery wyrazy odsyłają do tego, co właśnie powiedziano. That odnosi się do faktu lub myśli, o której była mowa: That’s a good idea. This odnosi się do myśli w sposób bardziej wyrazisty albo do tego, co dopiero nastąpi: Listen to this. There odnosi się do wymienionego już miejsca: „tam”. Then odnosi się do momentu: „wtedy”, albo, w ciągu zdarzeń, „potem”.

  • I lost my keys. That’s why I’m late.Zgubiłem klucze. Dlatego się spóźniłem.
  • We went to Rome in May. It was hot there.W maju pojechaliśmy do Rzymu. Było tam gorąco.
  • I was a student in 2010. I lived in Paris then.W 2010 roku byłem studentem. Mieszkałem wtedy w Paryżu.
  • First we had lunch, then we went to the museum.Najpierw zjedliśmy obiad, potem poszliśmy do muzeum.

Po czasowniku ruchu there stoi bez przyimka: I go there every week („chodzę tam co tydzień”), a nie I go to there. There (miejsce) i then (moment) brzmią podobnie, ale nie są wymienne.

Różnica w porównaniu z polskim

Polskie „to”, odnoszące się do tego, co właśnie powiedziano, tłumaczy się często przez that: „To prawda” → That’s true, „To dobry pomysł” → That’s a good idea. Polskie zdanie „Było tam gorąco” nie ma podmiotu; po angielsku podmiot it jest obowiązkowy: It was hot there.