Spis treści · A1
Dotknij zdania, aby zobaczyć jego tłumaczenie.
Przedimki i liczba mnoga: a, an, the#
Tworzenie
Przedimek nieokreślony ma dwie formy: a przed spółgłoską, an przed samogłoską. Formę dobiera się według pierwszej głoski następnego wyrazu, a nie według pierwszej litery: a car, an egg, an hour (h jest nieme), a university (wyraz zaczyna się od głoski /j/). Przedimek określony the ma jedną formę.
Przedimek a, an stawia się przed rzeczownikiem policzalnym w liczbie pojedynczej; znaczy mniej więcej „jakiś”, „jeden”. Rodzaj rzeczownika nie ma znaczenia, liczy się tylko pierwsza głoska. Gdy przed rzeczownikiem stoi przymiotnik, liczy się pierwsza głoska przymiotnika: an apple, ale a red apple; a house, ale an old house. The wymawia się /ðə/ przed spółgłoską i /ði:/ przed samogłoską: the car, the apple.
Użycie
A lub an stosuje się, mówiąc o czymś po raz pierwszy albo o jednej rzeczy spośród wielu; the oznacza rzecz znaną mówiącemu i słuchaczowi albo jedyną w swoim rodzaju (the sun).
- There’s a dog in the garden. The dog is black.W ogrodzie jest pies. Ten pies jest czarny.
- She has an orange and a banana.Ona ma pomarańczę i banana.
- My father is an English teacher.Mój tata jest nauczycielem angielskiego.
Różnica w porównaniu z polskim
W polszczyźnie nie ma przedimków: to, czy rzecz jest znana, czy nowa, wynika z kontekstu, z szyku albo z wyrazów takich jak „ten” czy „jakiś”. Po angielsku rzeczownik policzalny w liczbie pojedynczej prawie nigdy nie stoi sam: poprzedza go a, an, the, przymiotnik dzierżawczy (my) lub zaimek wskazujący (this). Dotyczy to także zawodu po be: „Ona jest kelnerką” → She’s a waitress, „Mój brat ma psa” → My brother has a dog. Natomiast rzeczownik w liczbie mnogiej lub niepoliczalny użyty w znaczeniu ogólnym występuje bez przedimka: „Lubię konie” → I like horses, „Życie jest piękne” → Life is beautiful.
Liczbę mnogą regularną tworzy się, dodając do rzeczownika końcówkę -s. Jej pisownia podlega podobnym regułom jak trzecia osoba liczby pojedynczej czasu Present Simple. W liczbie mnogiej nie stawia się a ani an, a przymiotnik się nie odmienia: two red cars („dwa czerwone samochody”).
| Zakończenie rzeczownika | Reguła | Przykłady |
|---|---|---|
| większość rzeczowników | + s | car → cars, day → days |
| -ch, -sh, -s, -x | + es | bus → buses, box → boxes, dish → dishes, watch → watches |
| spółgłoska + y | y → ies | city → cities, baby → babies |
| samogłoska + y | + s | boy → boys, key → keys |
Niektóre nieregularne formy liczby mnogiej występują bardzo często:
| Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|
| man | men |
| woman | women |
| child | children |
| person | people |
| foot | feet |
| tooth | teeth |
| fish | fish |
Częste błędy
She is teacher.→ She’s a teacher.My brother has dog.→ My brother has a dog.Przed rzeczownikiem policzalnym w liczbie pojedynczej stoi przedimek.three childs→ three childrena apple→ an appletwo reds cars→ two red carsNieregularna liczba mnoga nie ma końcówki -s; przed samogłoską stawia się an; przymiotnik nie ma liczby mnogiej.
People („ludzie”, „osoby”) to liczba mnoga od person, a czasownik stoi po nim w liczbie mnogiej, tak jak po polsku po „ludzie”: People are friendly here. („Ludzie są tu mili.”). Mówiąc o kilku osobach, używa się zwykle people: „trzy osoby” → three people.
Częsty błąd
four persons→ four peopleW codziennym języku liczbą mnogą od person jest people.
Ćwicz
Załóż konto, a od razu trafisz do tych ćwiczeń.
Rzeczowniki policzalne i niepoliczalne: some, any, much, many#
Tworzenie
Rzeczownik policzalny oznacza to, co da się policzyć: w liczbie pojedynczej stoi przed nim a lub an, ma też liczbę mnogą (an egg, two eggs). Rzeczownik niepoliczalny oznacza to, czego się nie liczy: nie stawia się przed nim a ani an, nie ma liczby mnogiej, a czasownik stoi po nim w liczbie pojedynczej (Water is free here).
Niepoliczalne są po angielsku między innymi bread, milk, water, rice, money, music, information, homework, hair („włosy”). Kilka z nich ma polskie odpowiedniki w liczbie mnogiej albo policzalne: „pieniądze” → money, „informacje” → information, „zadania domowe” → homework, „włosy” → hair. Czasownik stoi wtedy w liczbie pojedynczej: „Włosy Anny są długie” → Anna’s hair is long, „Pieniądze są na stole” → The money is on the table.
Some stawia się w zdaniu twierdzącym przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej lub niepoliczalnym, gdy mowa o nieokreślonej ilości; odpowiada polskim „trochę”, „kilka”, „parę”, a często nie tłumaczy się go wcale („Kupiłam jabłka”). W pytaniu i po przeczeniu używa się any. W propozycji lub prośbie, gdy oczekuje się odpowiedzi twierdzącej, używa się some.
| Zdanie | Liczba mnoga | Rzeczownik niepoliczalny |
|---|---|---|
| zdanie twierdzące | some apples | some milk |
| przeczenie | not any apples | not any milk |
| pytanie | any apples? | any milk? |
| propozycja, prośba | some apples? | some milk? |
- I bought some apples.Kupiłam jabłka.
- We don’t have any rice.Nie mamy ryżu.
- Is there any juice in the kitchen?Czy w kuchni jest sok?
- Do you want some orange juice?Chcesz soku pomarańczowego?
„Dużo”, „wiele” to many przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej i much przed rzeczownikiem niepoliczalnym, zwłaszcza w przeczeniach i pytaniach. W zdaniu twierdzącym w codziennym języku używa się zwykle a lot of, przy obu rodzajach rzeczowników; much i many są tam rzadsze i brzmią bardziej oficjalnie. Polskie „dużo” stosuje się z każdym rzeczownikiem; po angielsku forma zależy od tego, czy rzeczownik jest policzalny.
- She doesn’t have many friends here.Ona nie ma tu wielu przyjaciół.
- Do you drink much coffee?Pijesz dużo kawy?
- They have a lot of money.Oni mają dużo pieniędzy.
„Ile” to How many z rzeczownikiem w liczbie mnogiej albo How much z rzeczownikiem niepoliczalnym. Pytając o cenę, używa się samego How much…?: How much is it? („Ile to kosztuje?”).
- How many brothers do you have?Ilu masz braci?
- How much sugar is there in this cake?Ile cukru jest w tym cieście?
- How much are these shoes?Ile kosztują te buty?
Częste błędy
many money→ much money, a lot of moneyI have a lot of informations.→ I have a lot of information.Money i information są niepoliczalne: nie stawia się przed nimi many i nie mają liczby mnogiej.Anna’s hair are long.→ Anna’s hair is long.Hair jest rzeczownikiem w liczbie pojedynczej, dlatego czasownik też stoi w liczbie pojedynczej.
Ćwicz
Załóż konto, a od razu trafisz do tych ćwiczeń.
Zwroty grzecznościowe: I’d like, Would you like…?#
Użycie
I’d like („chciałbym”, „chciałabym”) stosuje się, prosząc o coś grzecznie; Would you like…? („czy chciałbyś…?”, „czy ma pan ochotę na…?”) – proponując coś. Po obu zwrotach następuje rzeczownik, zwykle poprzedzony some, a lub an.
- I’d like two tickets for the film, please.Poproszę dwa bilety na ten film.
- Would you like a cup of tea?Napijesz się herbaty?
Na propozycję odpowiada się Yes, please. albo No, thank you. (No, thanks.). Gdy po tych zwrotach następuje czasownik, stawia się przed nim to: I’d like to sit down, Would you like to come?. I’d like to forma skrócona od I would like; jest taka sama dla mężczyzny i dla kobiety.
Różnica w porównaniu z polskim
W sklepie czy w kawiarni mówi się po polsku zwykle „poproszę kawę” albo „chciałbym kawę”. Po angielsku I want… brzmi w takiej sytuacji zbyt bezpośrednio; typowe są I’d like… oraz Can I have…?. Polskiego „poproszę” nie tłumaczy się dosłownie: „Poproszę czarną kawę” → I’d like a black coffee, please albo Can I have a black coffee, please?
Ćwicz
Załóż konto, a od razu trafisz do tych ćwiczeń.
Żaden: no milk, no time#
Użycie
No przed rzeczownikiem znaczy „żaden”, „ani trochę”. Czasownik stoi wtedy w formie twierdzącej: We have no milk znaczy to samo co We don’t have any milk.
- There’s no bus on Sundays.W niedziele nie ma autobusu.
- I have no time today.Dzisiaj nie mam czasu.
Częsty błąd
I don’t have no time.→ I have no time. / I don’t have any time.Po polsku podwójne przeczenie jest obowiązkowe („nie mam żadnego czasu”); w standardowej angielszczyźnie no i not nie występują razem: w zdaniu jest tylko jedno przeczenie.
Ćwicz
Załóż konto, a od razu trafisz do tych ćwiczeń.
Inny, jeszcze jeden: another + rzeczownik#
Użycie
Another znaczy „inny” albo „jeszcze jeden”. Pisze się je łącznie i stawia przed rzeczownikiem policzalnym w liczbie pojedynczej.
- We need another chair for Paul.Potrzebujemy jeszcze jednego krzesła dla Paula.
- These biscuits are very good. Can I have another one?Te herbatniki są bardzo dobre. Mogę wziąć jeszcze jeden?
Częste błędy
an other day→ another dayAnother powstało z an i other i pisze się je łącznie.another books→ other booksAnother stoi tylko przed rzeczownikiem w liczbie pojedynczej; przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej stawia się other, które się nie odmienia.
Podsumowanie
| Rzeczownik policzalny, liczba pojedyncza | Rzeczownik policzalny, liczba mnoga | Rzeczownik niepoliczalny | |
|---|---|---|---|
| zdanie twierdzące | a / an | some, a lot of | some, a lot of |
| przeczenie | not a / no | not any, not many, no | not any, not much, no |
| pytanie | a / an? | any, many? | any, much? |
| ile | — | How many…? | How much…? |
| jeszcze jeden | another | — | — |
Ćwicz
Załóż konto, a od razu trafisz do tych ćwiczeń.