Kardamone
Nauczyciele Załóż konto

Wróć

Gramatyka niemiecka A1: początkujący

Tryb rozkazujący

Czytaj w języku: English · Español · Français · Italiano

Spis treści · A1
  1. Czas teraźniejszy
  2. Czasowniki modalne
  3. Czasowniki rozdzielnie złożone
  4. Tryb rozkazujący
    1. Tryb rozkazujący: formy i użycie
  5. Czas przeszły
  6. Rzeczowniki i rodzajniki
  7. Przypadki
  8. Zaimki osobowe i dzierżawcze
  9. Szyk wyrazów
  10. Pytania i przeczenie
  11. Przyimki
  12. Przymiotniki
  13. Liczebniki, godziny i daty

Trybu rozkazującego używa się do wydawania poleceń i instrukcji oraz do wyrażania próśb i rad. Ma on trzy formy, po jednej dla każdego sposobu zwracania się do kogoś: du, ihr i Sie. Polskim formom na „ty” i na „wy” odpowiadają formy du i ihr, a polskiej prośbie grzecznościowej („proszę poczekać”, „niech pan poczeka”) forma z Sie.

Tryb rozkazujący: formy i użycie#

Tworzenie

Forma dla du to temat czasownika, bez zaimka: komm!, mach!, trink!. W staranniejszym stylu można dodać -e (komme!, mache!); tematy na -t lub -d oraz tematy takie jak öffn- zwykle je przyjmują: warte!, antworte!, öffne!. Forma dla ihr to forma ihr czasu teraźniejszego bez zaimka: kommt!, wartet!. Formę dla Sie tworzy się z bezokolicznika, po którym stawia się Sie: kommen Sie!.

Imperativ
kommen
dukomme
ihrkommt
sie/Siekommen Sie

Zmiana samogłoski. Czasowniki, które w czasie teraźniejszym zmieniają e na i lub ie, zachowują tę zmianę w formie dla du i nie przyjmują -e: gib!, nimm!, lies!, sprich!, iss!, hilf!. Przegłosu a → ä w trybie rozkazującym nie ma: fahr! (lub fahre!), schlaf!, lauf!. Formy dla ihr i Sie mają samogłoskę bezokolicznika: nehmt!, nehmen Sie!.

Imperativ
nehmen
dunimm
ihrnehmt
sie/Sienehmen Sie

Sein ma własny tryb rozkazujący: sei!, seid!, seien Sie!.

Imperativ
sein
dusei
ihrseid
sie/Sieseien Sie

Czasowniki rozdzielnie złożone. Przedrostek stawia się na końcu, tak jak w czasie teraźniejszym: ruf an!, steh auf!, kommen Sie mit!. Dopełnienie lub inne słowo stoi między czasownikiem a przedrostkiem: Ruf mich morgen an!

Użycie

Czasownik w trybie rozkazującym stoi na początku zdania. Słowo bitte („proszę”) czyni polecenie uprzejmym; stawia się je po czasowniku, po Sie albo przed czasownikiem: Warte bitte!, Kommen Sie bitte!, Bitte warten Sie hier! Polecenie przeczące tworzy się z nicht, które stawia się tak jak w zdaniu oznajmującym: na końcu, przed przedrostkiem rozdzielnym albo przed słowem, którego dotyczy przeczenie.

  • Komm bitte schnell!Chodź szybko, proszę!
  • Gib mir den Schlüssel!Daj mi klucz!
  • Kinder, kommt bitte in die Küche!Dzieci, chodźcie, proszę, do kuchni!
  • Schließen Sie bitte die Tür!Proszę zamknąć drzwi!
  • Sei nicht traurig!Nie smuć się!
  • Steht bitte früh auf!Wstańcie, proszę, wcześnie!

Różnica w porównaniu z polskim

Polska prośba grzecznościowa ma postać „proszę” z bezokolicznikiem („proszę zamknąć drzwi”) albo „niech pan / pani” z 3. osobą liczby pojedynczej. Po niemiecku w obu przypadkach używa się bezokolicznika z Sie: „Niech pan poczeka!” to Warten Sie bitte!; samo Warten bitte! nie jest uprzejmą prośbą. Polskie „nie” stoi przed czasownikiem („nie dzwoń”), a niemieckie nicht po nim: Ruf mich nicht an! Polskie czasowniki z „się” często nie mają po niemiecku zaimka zwrotnego: „ucz się!” to lern!, „obudź się!” to wach auf!.

Częste błędy

  • Nehm das Brot! → Nimm das Brot!W nehmen w trybie rozkazującym dla du e zmienia się w i.
  • Fähr langsam! → Fahr langsam!Przegłosu z du fährst w trybie rozkazującym się nie używa.
  • Sind Sie bitte leise! → Seien Sie bitte leise!Tryb rozkazujący sein dla Sie brzmi seien Sie.
  • Nicht ruf mich an! → Ruf mich nicht an!Czasownik stoi na początku, a nicht stawia się przed przedrostkiem.

Podsumowanie

OsobaTworzeniekommennehmenfahrensein
dutemat (+ -e); zmiana e → i, ie zostajekomm!nimm!fahr!sei!
ihrforma czasu teraźniejszego bez zaimkakommt!nehmt!fahrt!seid!
Siebezokolicznik + Siekommen Sie!nehmen Sie!fahren Sie!seien Sie!